قرآن در دعوت به اخلاص

قرآن به صورت هاى گوناگون به اخلاص در عمل دعوت مى كند و تحت عناوين ياد شده در زير اين حقيقت را بيان مى كند:


1. مرضات الله

قرآن آن گروه را مى ستايد كه كار را براى تحصيل رضا و خشنودى خدا، انجام دهند آنجا كه مى فرمايد

و من الناس من يشرى نفسه ابتغاء مرضات الله و الله رؤ وف بالعباد.

برخى از مردم با جان خود رضاى الهى را مى خرند، خدا به بندگان مهربان است


2 .وجه الله

در بسيارى از آيات ، انگيزه را وجه الله معرفى مى كند و مى فرمايد:

و ما تنفقون الا ابتغاء وجه الله 

انفاق نمى كنيد مگر براى تحصيل رضاى خدا.


كلمه وجه در اين موارد به معنى ذات خداست چنان كه مى فرمايد:

و يبقى وجه ربك ذو الجلال و الاكرام
گواه بر اين كه وجه به معنى ذات است اين كه در اين آيه ، ذوالجلال وصف ((وجه )) است ، نه وصف ((رب )) زيرا اگر وصف ((رب )) بود لازم بود بفرمايد: (ذى الجلال و الاكرام ) مسلما آنچه كه داراى جلالت و عظمت است ذات حق تعالى است .


3. رضوان الله
سومين واژه اى كه قرآن در دعوت به اين اصل به كار مى برد، واژه ((رضوان )) است كه در نزد اهل معرفت جذبه و كشش خاصى دارد، و براى اهل كمال لذتى بالاتر از تحصيل آن نيست و نهايت آرزوى هر عارف اين است كه اعمال بدنى و قلبى او مظهر رضاى حق باشد. قرآن اين لفظ را به صورت هاى ((رضوان الله ))، ((رضوان من الله ))، ((رضوانه ))، ((رضوان )) و ((رضوانا)) به كار مى برد، از باب نمونه تراهم ركعا سجدا يبتغون فضلا من الله و رضوانا پيامبر و ياران او را در حال ركوع و سجود مى بينى كه خواهان كرم خدا و خشنودى او مى باشند


منبع: مثل هاى آموزنده قرآن (در تبيين پنجاه و هفت مثل قرآنى ) مولف : آية الله جعفر سبحانى